واردات و ترخیص پارچه از گمرک یکی از مراحل مهم در فرآیند تأمین پارچه مورد نیاز کشور است. با توجه به اینکه تولید داخلی قادر به تأمین تمام نیازهای مصرفی کشور نیست و مصرف پارچه در کشور بسیار بالا است، واردات این کالا امری ضروری به حساب میآید. بازرگانان و واردکنندگان معمولاً در این زمینه فعالیت میکنند و با توجه به میزان مصرف پارچه در کشور، بازار خوبی برای صادرکنندگان این کالا وجود دارد.
واردات و ترخیص پارچه از گمرک به مراحلی مانند انتخاب و خرید کالا، انجام مدارک و اوراق لازم، پرداخت هزینههای گمرکی و در نهایت ترخیص کالا از گمرک تقسیم میشود. این فرآیند نیازمند داشتن دانش و تجربه کافی در زمینه گمرک و تجارت بینالملل است. ما درزمینه امور گمرکی مربوط به این حوزه مشتریان خود را در فرآیند واردات و ترخیص پارچه از گمرک به صورت حرفهای و کارآمد همراهی میکنیم،باما همراه باشید.
واردات انواع پارچه
واردات و ترخیص پارچه به عنوان یکی از قسمتهای مهم صنعت مد و لباس در جوامع مختلف انجام میشود. پارچهها به لحاظ مواد اولیه به سه نوع طبیعی، مصنوعی و ترکیبی دستهبندی میشوند. پارچههای طبیعی معمولاً با استفاده از مواد اولیه یافت شده در طبیعت و حیوانات تولید میشوند. این نوع پارچهها نرم و بادوام هستند و شامل پارچههای نخی، کتان یا لینن، ابریشم، پشمی، چرم، جیر و خز میشوند. با واردات این انواع پارچهها، صنعت مد و لباس در کشورها به رشد و توسعه میرسد و تنوع و زیبایی در طرح و الگوی لباسها را به ارمغان میآورد.
پارچه های مصنوعی
در واردات و ترخیص پارچه پارچههای مصنوعی با استفاده از مواد معدنی یا ترکیب مواد معدنی و شیمیایی تولید میشوند. این پارچهها به دلیل مقاومت و ارزانی که دارند، در بسیاری از صنایع مورد استفاده قرار میگیرند. برای مثال، پارچههای مصنوعی معمولاً در صنعت پوشاک، مبلمان، پوشاک ورزشی، حولهها و پتوها، روکشهای خودرو و کیسهها استفاده میشوند. همچنین، این پارچهها معمولاً مقاومت به آب، آتش، لکه و سایش دارند که باعث میشود برای استفاده در شرایط مختلف مناسب باشند.
پارچه های ترکیبی
همچنین، پارچههای ترکیبی نیز با استفاده از مواد طبیعی و مصنوعی ساخته میشوند. این نوع پارچهها معمولاً دارای خصوصیات از هر دو دسته میباشند. برای مثال، مخمل ترکیبی که از ترکیب مواد طبیعی مانند پنبه و مواد مصنوعی مانند پلیاستر ساخته میشود، دارای نرمی و لطافت مخمل طبیعی و همچنین مقاومت و دوام مخمل مصنوعی است. این پارچهها معمولاً در صنایع مبلمان، پوشاک و دکوراسیون داخلی استفاده میشوند. استفاده از پارچههای ترکیبی باعث میشود تا با داشتن خصوصیات مختلف، نیازهای مختلف مشتریان را برآورده کند.
شرایط و قوانین واردات و ترخیص پارچه
واردات و ترخیص پارچه یک فرآیند پیچیده است که نیازمند تخصص و دقت بالا است. عدم آشنایی کافی با شرایط و قوانین واردات میتواند به مشکلات و خساراتی برای بازرگانان و وارد کنندگان پارچه منجر شود. برای وارد کردن پارچه به کشور، در ابتدا لازم است که فرد دارای تابعیت جمهوری اسلامی ایران باشد و همچنین کارت بازرگانی داشته باشد. سپس نمونه پارچه مورد نظر برای تشخیص نوع و ارزش آن به آزمایشگاه گمرک ارسال میشود تا کد تعرفه وارداتی مربوطه تعیین شود. سپس با تهیه مجوز واردات کالا، سفارش کالا ثبت میشود و گمرگ تخصصی مربوط به واردات پارچه انتخاب میشود. در مرحله بعد، اظهارنامه وارد کننده در سیستم گمرکی ثبت میشود و پس از ارزیابی و تأیید آن توسط دایره فنی گمرک، فرم اظهارنامه تکمیل میشود. در نهایت، حقوق گمرکی و هزینههای مربوط به ترخیص کالا پرداخت شده و مالیات بر ارزش افزوده نیز پرداخت میشود.
ترخیص پارچه، گمرک اختصاصی دارد
واردات و ترخیص پارچه به گمرکات اختصاصی وابسته است. در ایران، ترخیص پارچه تنها از گمرکات اختصاصی صورت میپذیرد و ورود پارچه به سایر گمرکات ممنوع است. بر اساس بخشنامههای جدید گمرکی، تنها ۱۰ گمرک اختصاصی برای ترخیص پارچه مجاز هستند. وارد کنندگان باید به طور مرتب اطلاعات و بخشنامههای گمرکی را بررسی کرده و با تغییرات لیست گمرکات اختصاصی آشنا باشند. در غیر اینصورت، محمولهها باید به گمرک تخصصی نزدیکتر منتقل شده و ترخیص شوند. سختگیریها و فیلترهای متعددی در واردات و ترخیص پارچه وجود دارد که باید رعایت شود تا فرآیند ترخیص به درستی انجام شود.
تعرفه واردات پارچه
کد تعرفه و حقوق ورودی واردات پارچه، به عنوان یک سیستم قوانین و مقررات، برای تنظیم و کنترل واردات پارچه به کشورها وجود دارد.
این کد تعرفه بین ۵۲۰۸ تا ۶۰۰۶۹۰۰ است و بر اساس تنوع و مشخصات پارچه مانند جنس، کیفیت و کاربری آن تعیین میشود. برای تعیین تعرفه واردات، نمونه پارچه به آزمایشگاه گمرک ارسال میشود و پس از بررسی و تایید آزمایشگاه، تعرفه نهایی مشخص میشود. در دستهبندی کلی پارچهها، هر نوع پارچه دارای زیرمجموعههای خاصی است که با نامهای تجاری مشخص میشوند، مانند پارچههای تاروپود باف، ساده باف، کتان خام و دنیم. هر یک از این زیرمجموعهها نیز ممکن است دارای دستههای دیگری باشند که بر اساس ویژگیهای خاصی از پارچه تعیین میشوند. این کد تعرفه و حقوق ورودی واردات پارچه از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا به کشورها کمک میکند تا واردات و ترخیص پارچه را کنترل کرده و در صورت نیاز، تعرفههای مالی برای ورود پارچه را تعیین کنند.
تعرفه واردات پارچه به چه عواملی بستگی دارد؟
تعرفه واردات پارچه به واسطه عواملی مانند نوع، جنس، کیفیت و کاربرد آن توسط آزمایشگاه گمرک بررسی و اعلام میشود. از آنجایی که کیفیت و قیمت پارچه تأثیر مستقیمی بر تعرفه دارد، به طور کلی میتوان گفت که پارچههای با کیفیت و قیمت بالاتر، تعرفه بالاتری دارند. همچنین، حقوق گمرکی واردات پارچه نیز بسته به نوع آن متغیر است و میتواند در حدود ۳۲ یا ۴۰ درصد باشد. با این حال، برخی پارچههای خاص مانند پارچههای ضخیم و صافیها که مصارف فنی و صنعتی دارند، ممکن است با حقوق ورودی کمتری (۵ درصد) مواجه شوند. همچنین، برخی پارچههای قلابباف و کشباف در صورت واردات از کشورهای خاص مانند پاکستان یا تونس، مشمول کد تعرفه گمرکی ترجیحی میشوند که حقوق ورودی کمتری دارند. اما باید توجه داشت که تعرفه ورودی پارچهها هر سال تغییر میکند و مطالعه آخرین قوانین و مقررات مربوطه در خصوص تعرفهها ی واردات و ترخیص پارچه قبل از اقدام به واردات، ضروری است.
قوانین ترخیص در واردات پارچه
قوانین ترخیص در واردات و ترخیص پارچه، مجموعهای از قوانین و مقررات است که برای واردات پارچهها به یک کشور خاص اعمال میشود. این قوانین به منظور تنظیم و کنترل ورود پارچهها به بازار، حفظ منافع داخلی و محدود کردن ورود پارچههای تقلبی و غیرمجاز استفاده میشوند. قوانین ترخیص در واردات پارچه عموماً شامل الزامات موردنیاز برای اعلام اطلاعات مربوط به کالا، تعیین معیارها و استانداردها برای کیفیت پارچه، محاسبه و پرداخت مالیات و عوارض وارداتی، و اقدامات مبارزه با تقلب در برچسبها و مارکهای تجاری است.
به طور کلی، قوانین ترخیص در واردات و ترخیص پارچه اهمیت زیادی دارند. با اعمال این قوانین، دولت میتواند بازار پارچه را کنترل کرده و از ورود پارچههای تقلبی و غیرقانونی جلوگیری کند. همچنین، این قوانین میتوانند به توسعه صنعت داخلی پارچه کمک کنند، زیرا با محدود کردن ورود پارچههای خارجی، تقاضا برای پارچههای داخلی افزایش مییابد. علاوه بر این، با تعیین استانداردها و معیارهای کیفیت، اجازه میدهد تا مصرفکنندگان بتوانند از پارچههای با کیفیت بالا استفاده کنند و از خرید پارچههای نامرغوب جلوگیری شود.